كلمات كليدي

سفر(۱) عشق(۱) شهادت(۱) هدف(۱) اعتیاد(۱) سعادت(۱) شجاعت(۱) مقصد(۱) ملکوت(۱) شهامت(۱) رشادت(۱)

لينك دوستان و عزيزان

آرتمیس اسرار سکوت اسلاح اصلاحات آسمون پر ستاره الویس در قلبها زنده است ايران سرزمين هميشه جاويد ای پرستوی مهاجر آیات آسمانی باران باران عشق برای امروز ، فردا و همیشه ام بسیج مدرسه عشق بشنو از ني چون حكايت ميكند بيهوده متاز كه مقصد خاك است بی بی زمستون بی تو تنهاترینم پر پرواز تخریپچی دوران ترانه سكوت ترانه محبت تفكر مدرن تكپر تو را می خوانم جهانی به وسعت ایران زمین چشم به راه تو چهارده آينه حق ..طلبه كوچك چهارشنبه بازار حرف تنهايی من حضور خلوت انس حقیقت رو یا خاطره ها خداوند مهربان خدایا عاشق عشق توام خزان پاییز خواب و رویا دختر سایه ها در پناه تو در جستجوی معنا در مسیر انتظار دست نوشته های بانوی مسافر دست نوشته های دختری بنام بهناز دل شیدا دل نوشته های افسانه در دنیای سبز من دل های گیج زیر درخت آرزو سراب سنگ چین شبنم سحرگاهی شعر کده شقايق های سرخ فام شهر سالم ساوه شيعه حقيقي صاحب لحظه های تنهایی صلیب نقره ای طلوعي دوباره فرهنگ جبهه قطب نما قلم دانش آموز کلبه شیرین کيميای ناب گاهی . نگاهی . یادی گفتگو های تنهايی گفتگوهاي تنهايي من و خدا گفته ها و ناگفته های یک دل تنها گل يخ گوناگون لحظه دیدار محبت اين است مــــرواریـــد عــــــرفان معجزه قرآن و ادعيه مو هبت نجواي قلم هجرت آغاز میکنیم همراز سکوت همين جوري دلتنگم هوالمحبوب هيچ چيز بهتر از حقيقت نيست وسعت بی واژه یا ابا صالح المهدی (عج) ادرکنی یا مهدی ادرکنی يك طلبه

& 

یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیباتر است دوست عزیز به کلبه درویشی من خوش آمدی

خـــانــــه تــکانی دلـــــــها بـــا یــــاد خـــــــــــدا

نويسنده :  رضا

خـــانــــه تــکانی دلـــــــها بـــا یــــاد خـــــــــــدا سوار هواپیما شد ، می رفت تا در کنفرانس دیگر شرکت کند تا مردمان را بسوی خدا بخواند ، او یک مبلغ دینی بود . در جای خوبش قرار گرفت . ابری آسمان را پوشانده بود . هواپیما از زمین برخاست ، اندکی گذشت ، اعلان شد : کمربندها را ببندید ! همه با اکراه کمربندها را بستند ، اما زیاد موضوع را جدی نگرفتند . اندکی بعد ، صدایی از بلند گو به گوش رسید : طوفان در پیش است . موجی از نگرانی به دل ها راه یافت . اما در چهره ها اثری ظاهر نشد . باز هم کمی گذشت و دیگر بار اعلام شد : طوفان در راه است و شدت دارد . این بار دیگر نگرانی از درون دلها به چهره ها راه یافت طوفان شروع شد ، صاعقه درخشید او به دقت به بقیه نگاه می کرد . طولی نکشید که هواپیما همانند چوب پنبه بر روی دریایی خروشان بالا می رفت و دیگر بار فرو افتاد ، او نیز نگران شده بود ، اضطراب به جانش چنگ انداخت : از آن همه که برای گفتن به مردم در ذهن انداخته بود ، هیچ باقی نمانده بود ، انگار مثل یک حباب ترکیده بود ، تازه می فهمید به آنچه خود به مردم می گوید ایمانی صعیف دارد ، سعی کرد اضطراب را از خود برهاند ، اما سودی نداشت ، همه آشفته بودند ناگاه نگاهش به دخترکی افتاد خردسال ، آرام و بی صدا نشسته بود و کتابش را می خواند ، ابداً اضطراب در دنیای او راه نداشت ، آرامشی زیبا چهره اش را در خود فرو برده بود .... گویی در گهواره نشسته و آرام تکان می خورد .   ابداً نمی توانست باور کند در جایی که هیچ یک از بزرگ سالان از امواج ترس در امان نبودند ، او این گونه آرامش خودش را حفظ کند . بلاخره هواپیما از چنگ طوفان رها شد و به مقصد رسید مسافران ، شتابان هواپیما را ترک کردند ، اما او همچنان بر جای خویش نشست می خواست راز این آرامش را بداند . همه رفتند ، او ما ند و دخترک ، به دخترک نزدیک شد ، پرسید تو چرا نترسیدی ؟ دخترک به سادگی جواب داد : خب ، بخاطر اینکه خلبان این هواپیما پدرم است ، او خلبان ماهری است ، مطمئن بودم که هیچ نخواهد شد ، من به او اطمینان دارم ...... گویی آب سردی بود به سرش . سخن از اطمینان گفتن و خود به آن ایمان نداشتن ! این است راز آرامش و فراغت از اضطراب ! بسیار طوفان ها و گرداب ها و گردبادهایی که آرامش زندگی جاری ما را بر هم می زنند ، طوفان های خانوادگی ، گرداب های تحصیلی ، گرداب های عاطفی یا مالی و بسیاری دیگر که آسمان زندگی ما را تیره و تار می سازد و هواپیمایی زندگی ما را به این سو و آن سو می کشاند : آنچنان که هیچ اراده ای از خود نداریم و نمی توانیم کوچکترین تغییری در جهت حرکت طوفان بدهیم همه ما این گونه موقعیت ها را تجربه کرده ایم : اما اگر باور داشته باسیم : مهربانترین ، نگاهبان و نگاه دار ماست و با دست های قدرتمند خویش هواپیمای ما را در پهنه بیکران زندگی هدایت می کند و اوست که ما را به منزل خواهد رساند و او حفیظ و حافظ ما است ، دیگر اصلاً نگران نخواهیم شد و آرامش را در قلب طوفان احساس خواهیم کرد . یکی از روزهـــا ، حضرت موســی پیام آور خداوند مهربان ، برای مـردم خود صحـــبت می کرد که مردی از جمع تحت تاثیر سخنان موسی قرار گرفت ، از خود بی خود شد ، بلند شد و پیراهن خود را درید . خداوند حضرت موسی پیام فرستاد : ای موسی ! به بنده ام بگو ، پیراهن خویش را پاره مکن ! بلکه قلبت را برای من گشوده و گشاد گردان . یادمان باشد خداوند میهمان قلب های وسیع است . هر چه قلب های ما از کینه پر باشد سهم ما از خدا کمتر است هر چه حسادت بیشتر جای خداوند در قلب ما تنگ تر ! هر چه قلب های ما جای حسرت های روزهای گذشته باشد ، این سبد جای کمتری برای خدا خواهد بود . اگر خانه قلب ما ، تاریکی ناامیدی را بیشتر در خود جای دهد ، نور خدا کمتر می تواند میهمان خانه قلب هایمان باشد . پس همتی کنیم و برخیزیم . هرچه حسرت ، حسادت ، کینه ، ناامیدی و بدی است از قلب خود بزدائیم و فانوسی بر سر سرای قلب خود بیاویزیم و شادی دیدار خدا را به انتظار بنشینیم . خداوند در جهان دیگر به بنده اش می گوید ! من بیمار بودم و تو به عیادتم نیامدی ! من از تو غذا خواستم اما تو مرا اطعام نکردی ! من از تو آب خواستم اما تو مرا سیراب نکردی ! انسان می گوید : خداوندا ! چگونه ترا عیادت می کردم در حالی که تو هیچ گاه مریض نمی شوی ...مهربانا ! چگونه ترا اطعام می نمودم در حالی که تویی سرور جهانیان و روزی رسان تمام عالمیان ....پروردگارا : چگونه ترا سیراب می کردم در حالیکه تو خود سیراب کننده تشنگانی ... خداوند می فرمایند : فلان بنده من بیمار شده بود و تو عیادتش نکردی ، اگر او را عیادت می کردی او را با من می یافتی و مرا ملاقات کرده بودی ....بنده ای از بندگان من از تو آب و غذا خواست و تو به او ندادی ، اگر او را اطعام می کردی و سیراب می نمودی مرا سیر و سیراب کرده بودی...  و من با خود می اندیشم که چقدر حیف اگر این احساس را تجربه نکنیم . خداوند نمی پرسد چه ماشینی سوار می شدید ، بلکه می پرسد چند پیاده را سوار کردید ؟ خداوند نمی پرسد مساحت منزلتان چقدر بوده ، بلکه می پرسد در آن خانه به چند نفر خوش آمد گفتید . خداوند نمی پرسد در کمد خود چه لباسهایی داشتید ، بلکه می پرسد به چند نفر لباس پوشاندید . خداوند نمی پرسد بیشترین حقوق دریافتی شما چقدر بوده است ، بلکه می پرسد برای بدست آوردن آن چقدر شخصیت خود را کنترل دادید . او نمی پرسد عنوان شغلی شما چه بود ، بلکه می پرسد چقدر سعی کردید با بیشترین توانتان بهترین کار را انجام دهید . نمی پرسد که در همسایگی چه کسی زندگی می کردید ، بلکه می پرسد چه رفتاری با همسایگانتان داشتید . نمی پرسد چند دوست داشتید ، بلکه می پرسد با دوستانتان چگونه رفتار کردید . در مورد رنگ پوستتان نمی پرسد ، بلکه از شخصیت شما سئوال می کند . بنده ی از خدا پرسید : چه چیز بشر شما را سخت متعجب می سازد ؟ خدا پاسخ داد : کودکی شان  این که از کودکی شان زود خسته می شوند و عجله دارند تا بزرگ شوند، بعد دوباره پس از مدتی آرزو می کنند که ای کاش کودک بودند . این که سلامت خود را از دست می دهند تا پول به دست آورند و بعد از مدتی دوباره پول هایشان را می دهند تا  سلامت خود را به دست آورند . این که با اضطراب به آینده می نگرند و حال را فراموش می کنند. بنا براین نه در حال زندگی میکنند و نه در آینده. این که به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می میرند که گویی هرگز زنده نبوده اند . پس از خداوند پرسید : در مقام پروردگار می خواهی بنده هایت کدام درس های زندگی را بیاموزند ؟ خدا وند گفت :  بیاموزند که نمی توانند کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد، تنها کاری که می توانند بکنند این است که  خودشان او را دوست بدارند . بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می کشد تا زخم هایی عمیق در قلب کسانی که دوستشان داریم ایجاد کنیم، اما سال ها طول می کشد تا این زخم ها را التیام بخشیم . بیاموزند ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد بلکه کسی است که به کمترین ها نیازمند است . بیاموزند انسان هایی هستند که ما را دوست دارند فقط نمی دانند که چگونه احساساتشان رابیان کنند . بیاموزند که دو نفر می توانند با هم به یک نقطه نگاه کنند اما به همان یک نقطه دو دید مختلف داشته باشند . بیاموزند کافی نیست که فقط دیگران را ببخشند بلکه باید بتوانند خود را نیز ببخشند . پس بنده بار دیگر از خداوند پرسید : آیا چیز دیگری هست که دوست دارید بنده هایتان بدانند ؟ و خداوند فرمود : فقط این که بدانند که من هستم ... همیشه و همه جا .         سه چیز از گنج‌های بهشت است: پنهانی دادن صدقه، مخفی کردن مصیبت و کتمان کردن بیماری.   ماه من غصه چرا ؟ آسمان را بنگر ، که هنوز بعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست ، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت بلکه از عاطفه لبریز شد نفسی از سر امید کشید و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید ، زیر پاهایمان ریخت تا بگوید که هنوز ، پر امنیت احساس خداست ماه من دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن کار آنهای نیست که خدا را دارند ماه من ! غم و اندوه اگر هم روزی ، مثل باران بارید یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق ، زمین خورد و شکست با نگاهت به خدا چتر شادی واکن و بگو با دل خود که خدا هست خدا هست هنوز او هما نیست که در تارترین لحظه شب ، راه نورانی امید نشانم می داد او هما نیست که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام ، غرق شادی باشد ماه من ! غصه اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی ، بودن اندوه است این همه غصه و غم ، این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه ، میوه یک باغ اند همه را با هم و با عشق بچین ولی از یاد مبر پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا و در آن باز کسی می خواند ! که خدا هست ........ خدا هست ..........خدا هست هنوز ......   آرزوی توفیق ، سربلندی و سعادتمندی برای تمامی دوستان عزیز  و گرامی را دارم ....در پناه حق باشید هر کجا باشید خدا با شما ست.....

لينک ثابت |دوشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩٠بتحرير در آمده توسط :يك قلب پاك | گلهاي هديه شده از طرف شما()

آخرين مطالب اين وب لاگ

آیا شما به چنین روزی فکر کرده اید ؟ بایدها و نبایدها در راه سعادتمندی زندگی الزامیست ؟ خـــانــــه تــکانی دلـــــــها بـــا یــــاد خـــــــــــدا هفت حکایت آموزنده من حسینم فرزند پیامبر منتظر یاری شما !! ؟ مرگ پایان زندگی و آزوهاست اعتیاد بلایی خانمان سوز ..فرد معتاد بیمار است یا مجرم .... دربهای رحمت پروردگار بسوی مومنان گشوده شد مضرات پیش داوری یا قضاوت زود هنگام در زندگی اعتماد بنفس انرژی درونی ماست ؟ اینجا کربلاست دیار عاشقان و جلوگاه قرآن ارزشهای یک دوست و رازهای بقاء و استمرار دوستی ها محبت + گذشت = دوست داشتن همراه مولای متقیان مهمان خداشو فقر و اثرات ناشی از آن بر جامعه از کجا آمده ای و بکجا میروی ؟ عشق دریچه ای بسوی ملکوت ...... نفت و زندگی نفتگران زندگی این است ...تلاش ...امید ....عشق ... وصال یا هجران اهداف قیام حسین ابن علی را بشناسید هدف از این سفر چیست؟؟!!.....مقصد این سفر کجاست ؟؟؟!!! حکایت عشق صیاد و پرنده زیبا هزاران راه نرفته با قلبی آکنده از عشق بسوی تو می آیم...مرا دریاب معنای شکست ...بهترین عمل ..بهترین جواب..... عمیق ترین درد ...