من حسینم فرزند پیامبر منتظر یاری شما !! ؟

من حسینم فرزند پیامبر منتظر یاری شما !! ؟

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیک منی سلام الله ابداً ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لاجعله الله اخر العهد منی لزیارتکم

محرم ماه آزادگی ، ماه شهامت ، ماه رشادت ، و ماه درس آزادگی و شجاعت از حسین ابن علی علیه السلام و یارانشان که نشانه خلوص نیت و اخلاص عمل را به جهانیان نشان داده و در تاریخ به ثبت رسانده و مظلومیت فرزندان سرور سالار دین اسلام را در ستیز با تمامی مستکبران و ظلم ستیزان زمان را به نمایش گذاشته و چراغی روشن برای ما در راه سعادتمندی بجا گذاشتند .

ما در تاریخ انسان به مردان بزرگی برخورد می کنیم که هر کدام در جبهه و جهتی  عظمت و بزرگی خویش را جهان گیر ساخته اند، یکی در شجاعت ، دیگری در زهد، آن دیگری در سخاوت ، و... اما شکوه و بزرگی امام حسین (ع ) حجم عظیمی است که ابعاد بی نهایتش هر یک مشخص کننده یک عظمت فراز تاریخ است ، گویا او جامع همه  والاییها و فرازمندیها است .

 آری ، مردی که وارث بی کرانگی  نبوت محمدی است ، مردی که وارث عظمت عدل و مروت پدری چون حضرت علی  (ع ) است و وارث جلال و درخشندگی فضیلت مادری چون حضرت فاطمه (س ) است ، چگونه نمونه برتر و والای عظمت انسان و نشانه آشکار فضیلتهای خدایی نباشد. درود ما بر او باد که باید او را سمبل اعمال و کردارمان قرار دهیم .

امام حسین (ع ) و حکایت زیستن و شهادتش و لحن گفتارش و ابعاد کردارش نه تنها نمونه یک بزرگ مرد تاریخ را برای ما مجسم می سازد، بلکه او با همه خویشتن ، آیینه تمام نمای فضیلتها، بزرگ منشیها، فداکاریها، جان بازیها، خداخواهیها وخداجوییها می باشد، او به تنهایی  می تواند جان را به لاهوت راهبر باشد و سعادت بشریت را ضامن گردد. بودن و رفتنش ، معنویت و فضیلتهای انسان را ارجمند نمود.

احترامی که جامعه برای حسین (ع ) قائل بود، بدان جهت بود که او با مردم  زندگی  می کرد و از مردم و معاشرتشان کناره نمی جست و با جان جامعه هماهنگ بود، چونان دیگران از مواهب و مصائب یک اجتماع برخوردار بود، و بالاتر از همه ایمان بی تزلزل او به خداوند، او را غم خوار و یاور مردم ساخته بود.

و گرنه ، او نه کاخهای مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ، و هرگز مثل جباران راه آمد و شد را به گذرش بر مردم نمی بستند، و حرم رسول الله (ص)را برای او خلوت نمی کردند...

 

حماسه عاشورا ،که برای هدفی جز صیانت و پاسداری از دین و ناموس ولایت الهی که از یکطرف بخاطر فتنه انگیزی و نیرنگ زور مندان و از طرف دیگر غرق شدن مردم در منکراتو شهوات دنیوی می رفت که دچار دگرگونی و نابودی واقع شود ، بر پا نشده بود .حسین ( ع ) اسطوره شجاعت و شهامتی بود که آگاهانه و با  تفکر  و   بصیرتی  بی مثال آن حماسه سراسر عشق و شکوه را خلق کرد . اگر دعوت کوفیان و بیعت یزید نیز نمی بود . باز حماسه کربلا خلق می شد  چرا که هدف و فلسفه اصلی او فقط مبارزه با ظلم و فساد یزید نبود  زیرا یزید خوارتر از آنی بود که حسین (ع) بخواهد چنان حادثه با شکوهی را در برابرش رقم بزند .هدف اصلی قیام امام حسین (ع) آنهم همراه با زنان و کودکان ، رسوا و مفتضح نمودن بی تفاوتی و فتنه پذیری شیعیان پدر و امت جدش بود که بخاطر سرگرم و فریفته شدن به لذتهای دنیا ، ولایت و ناموس خدا را به بازی گرفته و از گردن نهادن به اصول و ارزشهای آن سرباز زده بودند.

همین سستی و اهمالشان این مجال و جسارت را به ستمگران می داد تا هر آنچه را که می خواهند بر سر دین و ولایت و ولی خدا در آورند .در واقع امام حسین (ع)و تک تک یارانش از کوچکترین سربازش علی اصغر گرفته تا مسن ترینشان حبیب ابن مظاهر ، با خلق حماسه جاوید قصد باز گو گردن و فریاد زدن حقیقتی را داشتند که تا ابد در گوش تاریخ طنین انداز باقی بماند .و آن اینکه ذلت و خواری شمشیر کشیدن در برابر فرزند رسول خدا ، سنگ بنا  و آغازش از فریفته و غرق شدن در شهوات و لذات دنیوی ، خواری و خفیف شمردن احکام دین و قرآن ، و برخورد منافقانه با ولی خدا می باشد حتی اگر هیچ عناد و دشمنی مغرضانه در میان نبوده و به او عشق ورزیده شود و این امر و سنت قطعی است که هیچ گریزی از آن امکان پذیر نمی باشد و واقعه کربلا با تمام ابعادش ، به خوبی آن را اثبات کرد .و امام حسین (ع) و یارانش که بخاطر غیرت و وحریتی که در درونشان موج   می زد نمی توانستند شاهد تحقیر دین و ناموس خدا باشند . فریاد  هیهات من الذله سر دادند تا با قربانی نمودن جان و هستی خویش حساب خودرا از منافقان بی غیرت و دنیا پرست جدا نموده و با خلق حماسه ای یگانه و مقدس ، شور و حرارتی پیدا کنند و این شور و حرارت باعث تربیت و پرورش شیعیان راستینی شود تا آنها ضمن زنده نگه داشتن شور و حماسه آنها و پاسداری از ارزشهای والائیشان ، باعث به ثمر رسیدن رسالت ناتمام آنها شود. ودر نهایت حماسه و قیامی که به تمامی معنا ، زمینه ساز تحقق اسلام ناب محمدی در سراسر جهان شود.

 

شگفتا از این وضع !!

و چرا در شگفت نباشم در حالی که زمین در تصرف افرادی ستمگر و دغلکار و  باج گیرهای نابکار است که بر مومنان و مسلمین  بی هیچ  ترحم و  دلسوزی  حکمرانی   می کنند !!...خدا در کشمکش میان ما حاکم ، و او به حکم خود ، بین ما داور است .

پروردگارا !! این حرکت ما نه بخاطر رقابت بر سرحکومت و قدرت ، و نه بمنظور بدست آوردن مال دنیاست ؛ بلکه بخاطر آن است که نشانه های دین تو را به مردم نشان دهیم و اصطلاحات را در کشور اسلامی اجرا کنیم تا بندگان ستمدیده ات از چنگ ظالمان در امان باشند و واجبات و احکام سنتهای تو اجرا گردد .

منطق اباعبدا... حسین این بود که چون جهان اسلام را منکرات و فساد و آلودگی فرا گرفته و حکومت وقت به صورت سرچشمه فساد در آمده است ، او به حکم مسئولیت شرعی و وظیفه الهی خود باید قیام کند .

جدا" اوضاع زمان دگرگون شده ، زشتیها آشکار و نیکی ها و فضیلت ها از محیط ما رخت بر بسته است و از فضیلت ها جز اندکی مانند قطرات ته مانده ظرف آب باقی نمانده است ، مردم در زندگی پست و ذلت باری به سر می برند و صحنه زندگی ، همچون چراگاهی سنگلاخ و کم علف ، به جایگاه سخت و دشواری تبدیل شده است .

آیا نمی بینید که دیگر به حق عمل نمی شود از باطل خودداری نمی شود ؟

این مردم بردگان دینا هستند ، حمایت و پشتیبانیشان از دین تا آنجا است که زندگیشان همراه با رفاه و آسایش باشد و آنگاه که در بوته امتحان قرار گرفتند ، دینداران کم خواهند بود .

امام حسن (ع)  پیش از حرکت از مدینه ، وصیتنامه ای خطاب به برادرش "محمد حنفیه " نوشت و طی آن علت قیام و نهضت خود را اصلاح امور امت اسلامی و امر به معروف و نهی از منکر و زنده کردن سیره جدش پیامبر و پدرش علی معرفی کرد ، ابا عبدا... پس از بیان عقیده خویش در باره توحید و نبوت و معاد چنین نوشت :

من نه از روی خودخواهی و سرکشی و هوسرانی از مدینه خارج می گردم و نه برایایجاد فساد و ستمگری ، بلکه هدف من از این حرکت ، اصلاح مفاسد امت جدم و منظورم امر به معروف و نهی از منکر است و می خواهم سیره جدم پیامبر و پدرم علی ابن علی ابیطالب را در پیش گیرم ، هر کس در این راه به پاس احترام حق از من پیروی کند ، راه خود را در پیش خواهم گرفت ، تا خداوند میان من و این قوم داوری کند که او بهترین داوران است ...

چنانکه می بینیم امام حسین (ع) انگیزه قیام خود را چهار چیز اعلام می کند :

-1اصلاح امور امت

-2امر به معروف

-3نهی از منکر

 - 4پیرویاز سیره جدش پیامبر و پدرش علی (ع) و زنده کردن سیره آن دو بزرگوار

 هر قیام و نهضتی عمدتا" از دو بخش "خون " و " پیام " تشکیل می گردد ، مقصود از بخش خون ، مبارزات خونین و قیام مسلحانه است که مستلزم کشتن و کشته شدن و جانبازی در راه آرمان مقدس است ... مقصود از بخش پیام نیز ، رساندن و ابلاغ پیام انقلاب و بیان آرمانها و اهداف آن است .

با بررسی قیام مقدس امام حسین (ع)  این دو بخش کاملا" در آن بچشم می خورد ، زیرا انقلاب اباعبدا... تا عصر عاشورا مظهر بخش اول یعنی بخش خون و شهادت و ایثار خون بود و رهبر و پرچمدار آن نیز خود حسین ابن علی ،در حالی که بخش دوم آن از عصر عاشورا آغاز گردید و پرچمدار آن امام زین العابدین و زینب کبرا علیه السلام بودند که پیام انقلاب و شهادت سرخ آن حضرت و یاران باوفایش  رابا سخنان آتشین خود را به اطلاع افکار عمومی می رساندند .

زینب کبرا شیر زن تاریخ بشریت در حالی که تمامی غمها وعزای کربلا را بدوش میکشید و درحال اسیری و گرفتاری از حق خود و شهیدان خود دفاع می کند و نه تنها از آنچه بر سر وی آمده است گله مند نمی باشد و بلکه با کمال صداقت بگوید که ما چیزی بر خلاف میل و رغبت  خویش ندیده ایم ، اگر مردان ما به شهادت رسیده اند برای همین کار آمده بودند که اگر جز این باشد جای نگرانی و اضطراب خاطر است .

اکنون که آنان وظیفه خدایی خویش را بخوبی انجام داده اند و افتخار شهادت را به دست آورده اند ، جز اینکه خدا را بر این توفیق شکر و سپاس گوییم .

امام صادق (ع ) می فرماید: "ان زیارة الحسین علیه السلام افضل ما یکون من الاعمال"همانا زیارت حسین (ع ) از هر عمل پسندیده ای ارزش و فضیلتش بیشتر است .

زیرا که این زیارت در حقیقت مدرسه بزرگ و عظیم است که به جهانیان درس ایمان و عمل صالح می دهد و گویی  روح را به سوی ملکوت خوبیها و پاکدامنیها و فداکاریها پرواز می دهد.

/ 548 نظر / 60 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی پویا

اول فرارسیدن ماه ربیع الاول رو خدمتتون تبریک عرض می کنم سپس این عاشق خانم یا آقا صفحه نظرات شمارو به نام خودش زده ماهم دل داریم و دوست داریم نظراتمون به آقا رضای خودمون برسه[چشمک]

علی پویا

پس با اجازه همه دوستان[نیشخند][زبان]

علی پویا

و به همین ترتیب ادامه شعر[متفکر][مغرور]

زینت تک ستاره دنیا

سلام به دوست محترم و دوست داشتنی خوب هر چی بگم بازم کمه[لبخند] وقتی وبلاگ شما اینقدر با ارزشه نظرات شما واقعا عالیه خیلی خیلی حیفه اگه دوستی نصیبش نشه [لبخند] ممنون همیشه به یاد دوست قدیمی خودتون هستیید من همیشه منتظر حضور شما دوست خوبم هستم امیدوارم خداوند نگهدارتان باشد ایام به کام یا حق[گل][خداحافظ]

منتظر

بنام خداوند فاطمه وعلی* باسلام به خدمت شماوعرض خسته نباشید... مطالبتون خیلی پرمغزومحتوی ست،ان شالله که موفق باشید.. من متاسفانه خیلی کم پیش میادبه وبلاگم سربزنم وآپدیتش کنم... وبلاگتون خیلی زیباست...اگرامکان داره روش درست کردنشوبه منم بگید دوست دارم یادبگیرم... شایددیر سربزنم،ازهمینجا پیشاپیش ایام سوگواری فرزند مادر تمام مسلمین روبه شما تسلیت میگم. یا علی

رایحه گل یاس

سلام عزیز مطالب ارزنده شما را با دقت خواندم بسیار زیبا بود .. حسین سرچشمه مهر و وفا بود و نــور دیـــدگان مصــطفـــی بود و آن گنجینه شهر مدیـنه نصیب خاک پاک کربلا بود امام صادق (ع ) می فرماید: "ان زیارة الحسین علیه السلام افضل ما یکون من الاعمال" همانا زیارت حسین (ع ) از هر عمل پسندیده ای ارزش و فضیلتش بیشتر است .. خدایت نگه دارد ...